شیتوریو شوکوکای یونیون کاراته

مسلماً شاگردان مطالب استاد را بخوبی یاد نمی‌گرفتند چرا كه بخش مهمی از مفهوم "ری" گوش دادن و توجه كردن بسیار زیاد به استاد است. بدون "ری" كاراته می‌توانست بسیار خطرناك نیز باشد چرا كه همكاری كردن جهت كسب اطمینان از امن بودن محیط كلاس كاراته، یكی دیگر از بخشهای مهم مفهوم "ری" است و بدون آن شاگردان احساس آزادی می‌كنند كه جراحاتی غیر ضروری وارد كرده و یا در كلاس ناهماهنگی و مزاحمت به وجود می‌آورند. در كاراته همانند جامعه، روابط صحیح، سلیس و روان بین انسانها و مكالمات آنها بستگی زیاد دارد به اعمال احترام و تواضع نسبت به یكدیگر.

روشی كه شاگردان كاراته برای ادای احترام به كار می‌برند، تعظیم كردن است. شاگرد، قبل و بعد از كلاس، به استاد تعظیم می‌كند. شاگردان قبل از شروع كار به یكدیگر نیز تعظیم می‌كنند. حتی قبل و بعد از مسابقات، كه در آن شركت كننده‌ها سخت ترین تلاش خود را برای برنده شدن اعمال می‌كنند، به یكدیگر تعظیم می‌كنند كه نشان دهنده احترام متقابل است.

به وسیله اجرای "ری" در كلاس كاراته، شاگردان و استادان اعلام می‌دارند كه از داشتن این فرصت برای یادگیری از یكدیگر، قدردانی می‌كنند.هنگامی كه همشاگردی‌‌ها در كلاس كاراته به همدیگر تعظیم می‌كنند و مراتب احترام و تواضع را به یكدیگر نشان می‌دهند، در واقع مفاهیم سخت كاركردن و انضباط را كه هر كس باید در كاراته رعایت كند، بهتر درك می‌كنند. با احترام گذاشتن به كلاس و لباس فرم "گی"، شاگردان از داشتن آنها قدردانی می‌كنند. به خاطر بسپارید كه همه انسانها به اندازه كافی خوشبخت و خوش شانس نیستند كه بتوانند كاراته را فرا گیرند.

چنانچه اصول "ری" را در زندگی خارج از كلاس كاراته به كار برید، یك انسان با انضباط و اتیكت به حساب می‌آیید. با انجام ری، هنگامی كه از مهمانانی كه به خانه‌تان آمده‌اند تشكر می‌كنید به این معناست كه از تلاش و زحماتی كه آنان متقبل شده‌اند تا در مهمانی خانه شما شركت كنند، سپاسگزاری می‌كنید. هنگامی كه در سر میز غذا اصول ری را رعایت می‌كنید، در واقع به مهمانان احترام گذاشته‌اید چرا كه لحظات خوب و خوشایندی را با آنها سپری كرده‌اید و وقتی كه به اجرای "ری" در كلاس كاراته عادت كردید، سعی كنید آن را در زندگی روزمره هم به كار برید و هیچگاه به افراد و یا اشیاء به عنوان چیزهای بخشیده شده به شما، نگاه نكنید. این روح ری است.

اُس

افرادی كه كاراته تمرین می‌كنند، اغلب اوقات كلمه "اُس" را به كار می‌برند. گاهی این كلمه را با صدا و لحن صحبت كردن عادی به كار می‌برند و گاهی هنگام ادای آن تا حدودی فریاد می‌كشند. این كلمه می‌تواند در موارد مختلفی به كار برده شود: سلام، خداحافظ، بله، بسیار خوب و یا می‌فهمم و متوجه هستم. مهم نیست كه این كلمه چگونه بیان شود، موضوع مهم این است كه كلمه اُس یكی از درسهای بسیار مهم كاراته است.

بخش اول كلمه، "اُ" به معنای فشار آوردن و هل دادن است كه مفهوم آن عبارت است از "تلاش صدرصد". بخش دوم كلمه "س" به معنای "تحمل كردن و بردباری" است. از تركیب معنای دو بخش این كلمه، به مفهوم "التزام داشتن به بردباری" میرسیم. از طرفی "سو" به تنهایی می‌تواند به معنای "ساكت بودن" نیز باشد و معانی "شمشیر یا تیغ" و "قلب" را نیز در بر دارد. بنابراین می‌توان گفت كه منظور ژاپنی‌ها از تحمل كردن و بردباری تأكید بر ساكت بودن دارد حتی وقتی كه قلب با تیغ یا شمشیر بریده شده است.

بسیار طبیعی است كه هر كس به دنبال تقویت و تشویق شدن در ازای تلاش خود در جهت انجام كاری می‌باشد. این یكی از اصولی است كه جامعه ما با آن حركت می‌كند. متخصصین در ازای كار حرفه‌ای‌شان، پول دریافت می‌كنند. معلمین، به شاگردانی كه سخت كار كرده‌اند، نمره‌های بالا می‌دهند و از این طریق به آنها جایزه می‌دهند. والدین، فرزندان خود را به خاطر تلاش زیاد در انجام کاری، تشویق می‌كنند.

ولی كاراته عبارت است از دیسیپلین و نظمی كه در برگیرنده مقدار بسیار زیادی درون اندیشی یا خود اندیشی است و "خود اندیشی یا درون اندیشی" بیشتر در رابطه است با "تكذیب ناپذیری یا انكار ناپذیری" تا تشویق و جایزه. متأسفانه بعضی از شاگردان كاراته تنها هنگامی كه می‌دانند استاد در حال تماشا كردن آنهاست، تظاهر می‌كنند كه سخت مشغول تمرین هستند. این عده، انرژی بیشتری برای جلب توجه استاد صرف می‌كنند تا یادگیری واقعی كاراته. به عبارت دیگر، تلاش آنهاْ "ساكت و بی‌صدا" نیست. چیزی كه این عده از شاگردان متوجه نیستند این است كه آنها در كلاس هستند كه كاراته را یاد بگیرند نه اینكه استاد را تحت تأثیر قرار دهند. اگر این شاگردان بیشتر تلاش خود را در جهت جلب توجه استاد قرار دهند (هنگامی كه استاد آنها را تماشا می‌كند) و در بقیه مواقع تنبل و كم كار باشند، این مسأله بعدها به هر ترتیب در اجرای تكنیك‌ها به وسیله آنها، منعكس خواهد شد. از طرفی باید بدانیم آنچه كه استادان كاراته در آن تخصص پیدا كرده‌اند، بستگی تام به سعی و تلاشی كه خود آنها در جهت یادگیری به كار برده‌اند دارد، بدون توقع هیچ پاداش، جایزه یا تشویقی. آنها به صورت كاملا مستقل كار كرده‌اند. هر گلی كه در یك جنگل دور دست رشد كند، به همان قدر زیباست كه گلی در جایی بروید كه همه قادر به دیدن و تماشای آن باشند. در حقیقت، بیشتر استادان كاراته، تمرینات خود را در كوههای ژاپن انجام می‌دادند، جایی كه هیچ كس قادر به تماشای آنها و تشویق و پاداش دادن به آنها نبود.

هر بار كه در كاراته "اُس" می‌گویید، به خاطر داشته باشید كه الزامی است كه سخت كار كنید و تحمل و بردباری داشته باشید. اگر هر بار، كلمه "اُس" را از صمیم قلب و با افتخار بیان كنید، می‌توانید اطمینان داشته باشید كه در حال انجام كار به درستی و به خوبی هستید.